همایش بین المللی یادگیری الکترونیکی روز ۱۳ آذر ماه تهران برگزار شد , تا اونجایی که در جریان فعالیت دوستان در شرکت رایازیتونبودم واقعا میدونم تلاش کردند تا همایش به بهترین نحو هم برگزار بشه و خوب هم برگزار شد به جز مواردی که واقعا مشکلات ریشه ای ایران و هر قدر هم تلاش کنیم بازم نمیشه بر اونها غلبه کرد !


برنامه و کلا روش اجرای مراسم از پذیرش و .. واقعا در حد بین المللی بود , کارتهای افراد و بررسی حضور و ارائه اسناد و … خیلی خوب بود .


سخنرانی ها اولین مورد سخنرانی دکتر عطاران بود که البته نمونه کاملی نمیشه گفت بود مدلی که ازش صحبت میکرد ولی خوب یک مدل موفق بود , همون مدل موفق را هم باهاش ما ایرانی ها ( مدیران در واقع ) مشکل داریم !


دومین مورد سخنرانی دکتر گنجعلی زاده بود که درباره اقتصاد یادگیری الکترونیکی بود , که بعد از ارائه که ارسال کرده بود و پخش شد تماس تلفنی گرفته شد و به خاطر قطع شدن صدا صدای حاضرین دراومد ( این مملکت که خودتون ساختین نوچ نوچ کردن اتون چیه – مگه شما توی این مملکت نیستید ؟ ) و درست انجام نشد .


دکتر وفا غفاریان هم به خاطر کسالت که ماههاست درگیرش هستند نتونستند ارائه ای داشته باشند , سخنرانی بعدی به صورت ویدئو کنفرانس بود که سخنرانی دکتر بدرول خان بود که متاسفانه به علت مشکلاتی که بود موفق نشدن ویزا بگیرن ( به جای استفاده از علم دنیا درگیر بازی های سیاسی هستیم ! ) و قرار شد به صورت ویدئو باشه که سخنرانی فوق العاده بود تا نیمه اش و باز هم به خاطر وضع اسفناک اینترنت ایران برای ادامه مشکل پیدا کرد کار و نشد تا آخر ارائه انجام بشه , باز هم صدای حضار و باز هم همون مملکتی که خودتون ساختید , متاسفانه خودمون این اینترنت را با این سرعت قبول کردیم و اعتراضی نکردیم و دودش هم داره توی چشم خودتون میره که نتونید سخنرانی یکی از بزرگان را ببینید ! مسئولین تلاش کردن ولی نشد !


سحنرانی های دیگه دکتر جلالی بود که فوق العاده گرم صحبت کرد درباره نقش اجتماعی یادگیری الکترونیکی ۲ , البته توی صحبت هاشون به یادگیری الکترونیکی ۳ هم اشاره کردند که دو تا نکته هست اول اینکه هنوز یادگیری الکترونیکی ۲ درست پیاده نشده و در مورد eLearning 3 به دنیای مجازی که مثلا سی ان ان برای انتخابات آمریکا درست کرده بود برای مصاحبه اشاره کردن گرچه جالب بود ولی خوب به شدت اشتباه بود و اصلا آینده دنیا اینگونه نخواهد بود مانند Web 3.0 که مفهومی خواهد بود یادگیری الکترونیکی هم به صورت مفهومی خواهد بود که مثلا شما مسیر یادگیری را به صورت هوشمند مشخص میکنید ( در پست های بعدی در موردش خواهم نوشت ) که این قسمت را به نظر من تموم ذهنیت را منحرف کردن ولی در کل خوب بود .


سخنرانی های بعدی دکتر مزینی بود که درباره اجزاء آشکار و پنهان یادگیری الکترونیکی بود , یک سری گزارشات هم از مقایسه بین دانشجویان حضوری و الکترونیکی ارائه کردن که حاکی از ضعف یادگیری الکترونیکی داشت – به نظر من در حال حاضر ضعفی وجود نداره – که دلیل اش مدیریت غلط این بخش در دانشگاه علم و صنعت هست که عواملی مثل ضعف LMS , ضعف و فقر شدید محتوایی آموزشی دانشگاه علم و صنعت در بخش دانشگاه مجازی باعث ارائه اون گزارشات بود در حالی که فکر میکنم مثلا اگر این گزارش با دانشجویان دانشگاه مهر البرز و یاد علوم و حدیث داشت نتیجه به مراتب بهتری داشت .


بعد این سخنرانی دکتر عبدالحسین صراف زاده بود درباره سیستم های حساس به عاطفه که درباره یک شخصیت مجازی بود به اسم حوا که وظیفه تدریس را برحسب حالات کاربر داشت که از طریق اسکن اسکن صورت و … آموزش انجام میشد . که میتونه در آینده فوق العاده باشه برای کلاس های مجازی تا استاد مجازی ملموس تر باشه .


آخرین مورد هم سخنرانی مهندس پرهیزگار بود که درباره آموزش های مهارتی به شیوه الکترونیکی بود البته بیشتر در مورد کلیات بود و با توجه به صحبت های ایشون و درصد بالایی که هم اکنون فنی و حرفه ای از سهم آموزش داره میتونه سازمان آموزش فنی و حرفه ای در بحث یادگیری الکترونیکی عالی پیش بره و سهم زیادی را داشته باشه .


در کل همایش خوب و مفیدی بود امیدوارم که سالهای آینده بهتر برگزار بشه